۷ سبک مدیریت سازمانی و اهمیت آنها
شرکتها میتوانند برای تعیین و دستیابی به اهداف، رهبری و منابع خود را به شیوههای گوناگونی سازماندهی و استفاده کنند. آنها از مدیریت سازمانی برای جهتدهی به کارکنان و تشویق آنها به حرکت در مسیر یک هدف مشترک بهره میگیرند. با درک نحوه عملکرد این راهبرد، میتوانید به شرکت خود کمک کنید تا بهطور کارآمد فعالیت کند و به چشمانداز خود دست یابد. در این مقاله توضیح میدهیم مدیریت سازمانی چیست، چرا اهمیت دارد و انواع رایج سبکهای مدیریتی کداماند.
"*" indicates required fields
مدیریت سازمانی چیست؟
مدیریت سازمانی راهبردی است که شرکتها برای ساختاردهی رهبری، کنترل منابع و دستیابی به اهداف خود از آن استفاده میکنند. شرکت یا سازمان از مدیران، کارکنان و منابعی تشکیل شده است که برای رسیدن به یک هدف مشترک با یکدیگر کار میکنند. مدیریت سازمانی به برنامهریزی و اداره این افراد و منابع برای تحقق آن هدف اشاره دارد.
مدیریت سازمانی شامل تدوین یک برنامه، نظارت بر روند اجرای آن و ایجاد تغییرات بر اساس نتایج و بازخوردهاست تا شرکت بتواند عملکرد خود را بهبود بخشد. روشهایی که رهبران شرکت برای اجرای مؤثر مدیریت سازمانی به کار میگیرند میتواند شامل آموزش کارکنان، ارتقاها و برگزاری جلسات باشد. هر شرکت بسته به نیازهای خود، مدیریت سازمانی را به شکل متفاوتی به کار میبرد. با این حال، هدف معمولاً یکسان است: کسب یا افزایش سود.
چرا مدیریت سازمانی مهم است؟
مدیریت سازمانی قوی میتواند به شرکتها کمک کند درآمدزایی کنند و به اهداف خود دست یابند. از مزایای داشتن یک راهبرد مؤثر مدیریت سازمانی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- تعیین اهداف روشن برای اینکه همه کارکنان در جهت آنها تلاش کنند
- تعریف نقشها و مسئولیتهای هر یک از کارکنان در سازمان
- ایجاد فرایندهایی برای دستیابی به اهداف شرکت
- پایش نتایج، تشویق به دریافت بازخورد و اعمال تغییرات در صورت نیاز
- یافتن بهترین روشها برای استفاده از منابع
- داشتن انعطافپذیری
در صورت اجرای صحیح، مدیریت سازمانی به شرکتها امکان میدهد از منابع انسانی و مادی خود بهطور مؤثر استفاده کنند، هزینهها را کاهش دهند و سود را افزایش دهند.
سبکهای مدیریت سازمانی
شرکتها و رهبران آنها میتوانند از انواع مختلفی از سبکهای مدیریتی پیروی کنند. شرکت شما ممکن است بر اساس دیدگاه مالک یا مدیرعامل، تنها یک سبک مدیریت سازمانی داشته باشد یا بسته به آنچه برای هر بخش یا مدیر مؤثرتر است، از چند سبک متفاوت استفاده کند. در ادامه، هفت سبک رایج مدیریت سازمانی و ویژگیهای اصلی آنها معرفی شده است:
اقتدارگرا (Autocratic)
در سبک مدیریت سازمانی اقتدارگرا، یک فرد شرکت را رهبری میکند و تمام اختیارات در اختیار اوست. این فرد مسئول اتخاذ همه تصمیمات مهم است و معمولاً بدون دریافت نظر از مدیران رده پایینتر و کارکنان تصمیمگیری میکند. رهبران اقتدارگرا سیاستها و دستورالعملهای روشنی را تعیین میکنند که کارکنان باید از آنها پیروی کنند.
این سبک مدیریتی در شرکتهایی مؤثر است که دقت و کنترل از خلاقیت مهمتر باشد. برای مثال، سازمانی که کارکنان آن وظایف کنترلشده انجام میدهند یا محصولات بسیار دقیقی تولید میکنند، ممکن است به رهبری منضبط و قاطع نیاز داشته باشد تا بر کار آنها نظارت کند و از تولید محصولات قابلاعتماد اطمینان حاصل کند. رهبران اقتدارگرا همچنین میتوانند برای شرکتهایی با نیروی کار گسترده و آموزش محدود مفید باشند، زیرا این کارکنان ممکن است برای انجام صحیح وظایف خود به مدیریت و نظارت مداوم نیاز داشته باشند.
دیوانسالارانه (Bureaucratic)
مدیریت سازمانی دیوانسالارانه بر اساس قوانین، ساختارها و فرایندهای رسمی عمل میکند. این شرکتها دارای سلسلهمراتب روشن و مجموعهای از انتظارات برای کارکنان در هر سطح هستند. کارکنان به سرپرست مستقیم خود گزارش میدهند و سرپرستها نیز به مافوق خود گزارش میدهند. مدیران دیوانسالار تمرکز بالایی دارند و با اجرای قوانین و حفظ نظم رهبری میکنند.
این نوع مدیریت سازمانی ممکن است برای شرکتهایی مفید باشد که حجم بالایی از اطلاعات یا اسناد را پردازش میکنند، روزانه با تعداد زیادی از افراد در ارتباط هستند یا باید از قوانین و مقررات سختگیرانه پیروی کنند. این شرکتها برای کارآمد و دقیق بودن، به ثبات، سازماندهی و رویههای دقیق نیاز دارند.

دموکراتیک (Democratic)
شرکتهایی با مدیریت سازمانی دموکراتیک یا مشارکتی دارای سلسلهمراتب روشن هستند اما از بازخورد کارکنان در همه سطوح استقبال میکنند. این محیط کاری تصمیمگیری گروهی، همکاری و کار تیمی را تشویق میکند. مدیران معمولاً ارتباطی باز و مؤثر با کارکنان خود دارند. رهبران شرکت وظایف را واگذار میکنند و تصمیمات مهم را اتخاذ میکنند، اما قبل از آن ایدهها و بازخورد همه کارکنان را جمعآوری میکنند.
مدیریت دموکراتیک میتواند برای شرکتی یا بخشی که پر از کارکنان با تجربه، با استعداد و خلاق است مفید باشد. این افراد در زیر رهبری حمایتکننده و درگیرکننده که از بازخورد آنها استقبال میکند و اجازه میدهد در فرایند تصمیمگیری مشارکت داشته باشند، شکوفا میشوند. وظیفه مدیر این است که بهترین استفاده را از تواناییها و ایدههای هر عضو تیم ببرد.
لایسزفر (Laissez-faire)
در سبک مدیریت سازمانی لیسه-فر، رهبران شرکت بهطور مستقیم در تصمیمگیریها یا عملیات شرکت دخالت زیادی ندارند. آنها صرفاً بهعنوان رهبر از نظر عنوان و ظاهر حضور دارند و دستورالعملها و منابع لازم برای انجام وظایف کارکنان را فراهم میکنند. در این محیط کاری، کارکنان میتوانند تصمیمگیری کنند و خودشان مدیریت کارهایشان را بر عهده بگیرند. آنها استقلال دارند تا پروژهها را نظارت کنند، خلاقانه فکر کنند و بدون نیاز به ارتباط مداوم با مدیران خود، مشکلات را حل کنند.
مدیریت لیسه-فر میتواند برای سازمانهایی مفید باشد که کارکنان با تجربه و دانشمند دارند و در زمینه خود متخصص هستند. این افراد برای انجام درست کار خود به مدیریت مداوم نیاز ندارند و اغلب درباره محصولات یا خدمات شرکت اطلاعات بیشتری نسبت به سرپرستان خود دارند. رهبری شرکت مبتنی بر اعتماد و ذهن باز است.
به مشاوره نیاز دارید ؟ با ما تماس بگیرید
مشاوران متخصص ما آماده راهنمایی کردن شما هستند
02126248779
مدیریت با حضور فعال در محل کار (Management by Wandering Around)
مدیریت سازمانی از طریق حضور فعال یا گشت زدن در محیط کار، روشی است که در میان مدیران پروژه محبوب است. در این راهبرد، مدیران با کارکنان خود بهطور مداوم تعامل دارند و مانند عضوی برابر از تیم عمل میکنند. آنها بازخورد، پیشنهادات و نگرانیها را میپرسند و شنونده خوبی هستند. سرپرست بیشتر شبیه یک راهنما برای کارکنان است تا یک مدیر رسمی. آنها انگیزه میدهند و چشمانداز یا اهداف شرکت را تقویت میکنند.
پدرسالارانه (Paternalistic)
در مدیریت سازمانی پدرسالارانه یا والدگونه، یک فرد بهعنوان رهبر شرکت عمل میکند و کارکنان خود را مانند خانواده یا شریک میبیند. در نتیجه، کارکنان اغلب وفادار، باانگیزه و متعهد به موفقیت شرکت هستند. مدیریت سیاستهایی ایجاد میکند که هم به نفع شرکت و هم کارکنان باشد و از بازخورد کارکنان در همه سطوح استقبال میکند. در این سبک مدیریت، رهبر شرکت اغلب آموزش مهارتها و فرصتهای پیشرفت شغلی برای کارکنان فراهم میکند.
شرکتهایی که نیازهای کارکنان خود را بر نیازهای سودآوری یا ذینفعان اولویت میدهند ممکن است از سبک مدیریت پدرسالارانه استفاده کنند.
تحولی (Transformational)
رهبران شرکتی که سبک مدیریت تحولی دارند، ایدهها و روشهای سنتی را به چالش میکشند. آنها تغییر و نوآوری را برای بهبود سازمان تشویق میکنند و راههایی برای بهرهبرداری حداکثری از توانایی و عملکرد هر کارمند پیدا میکنند.
مدیریت تحولی میتواند برای شرکتهای سنتی که نیاز به مدرنسازی عملیات یا محصولات خود برای باقی ماندن در بازار رقابتی دارند، مفید باشد. این سازمانها ممکن است یک رهبر پویا و انگیزشی استخدام کنند تا استراتژیها و فرایندهای خود را بهبود بخشند و اطمینان حاصل کنند که شرکت همچنان موفق باقی میماند.
منبع: indeed
تهیه و تالیف: هیئت تحریریه مدیرنو










