مشاوره کاری رایگان

سلام استاد وقتتون بخیر
لطفا منو راهنمایی کنین ،نیاز ب مشورت دارم 🙏من رشتم کارشناسی مدیریت بازرگانی بود چند واحدحسابداری گذروندم ،نزدیک ۳سال کار حسابداری با هلو در دوشرکت مختلف انجام دادم درحد ثبت فاکتور ،سند ،چک،صندوقو کارای روزمره حسابداری (بیمه مالیات مودیان کارنکردم)،الان یه مدتیه دنبال کارم اکثرا شرکتها سپیدار دارند و کسی رو میخان مسلط باشه ب سپیدار یا همه کارای حسابداری اعم از بیمه مالیات و …،ب من میگن برو دوره سپیدارببین ،درصورتی ک سپیدار باید حتما رشتت هم حسابداری بوده باشه چون دستی ثبت میشه و باهلو زمین تااسمون فرق میکنه،ب نظرشما من برم صرفا ب شرکتهایی ک هلو کارمیکنن رزومه بدم یا کلا برم دوره سپیدارببینم ؟کدوم موفق میشم و بدردم میخوره تشکر

سلام وقت بخیر
من تو مصاحبه ها اصلا موفق نیستم و به شدت استرس میگیرم طوری که هر سری دستم میلرزه و نمیتونم درست خودم رو پررنت کنم ممنون میشم راهنماییم کنین

.
نیاز به کمک دارم،شغلم دکوراسیون داخلی هستش،۰۹۱۲۷۸۲۹۸۳۴ شماره تماسم،ممنون میشم راهنماییم کنید بدجور سردوراهی موندم

سلام وقتتون بخیر
خداقوت
من معاون اجرایی یه پروژه هستم
خداروشکر موقعیت خوبی دارم
ولی چیزی که داره اذیتم میکنه این هست که فکر میکنم نمیتونم رشد کنم نمیتونم چیز جدید یادبگیرم.
منظورم از رشد، رشد شخصی و حرفه‌ای هست تا تجربه‌های جدید و یادگیری‌های جدید داشته باشم.
من از ابتدای پروژه تا الان که ۳ سال گذشته همراه موسسه هستم
بخاطر توانمندی و فعال بودنم از نظر جایگاهی خیلی رشد کردم و الان معاون اجرایی هستم
اما این منو اذیت میکنه که حس میکنم در جمعی نیستم که بقیه خیلی بیشتر از من بدونن.
اینطوری بگم که من دوست دارم در جایی باشم که اطرافیانم از من بیشتر بدونن و از من بیشتر موفق باشن تا منم بتونم رشد بیشتری داشته باشم
ولی الان حس میکنم اینطور نیست، من بعضی جاها مجبورم کم‌کاری و ندونم کاری بقیه رو هم گردن بگیرم، درحالیکه دوست دارم اگه قراره اینطور باشه حداقل چیز جدیدی باشه که من یه چیزی یاد بگیرم
با اینکه ۲۱ سال بیشتر ندارم و اکثر اطرافیان سنشون از من بیشتره اما به دنبال یادگیری و خلاقیت نیستن
و این فضایی که هیچ کس به دنبال ارتقای خلاقیت و توانمندی نیست منو هم ضعیف میکنه و نمیدونم چیکار کنم!
کم کاری و روتین کاری بقیه رو میبینم اذیت میشم و فضا باعث میشه منم مثل قبل نتونم پرشور باشم.
با اینکه مدیرعامل ازم حمایت میکنه اما فضایی که نتونم پورشورانه و فعالانه چیزای جدید یاد بگیرم رو دوست ندارم.
و اینکه من زیر و خم تمام کارهارو میدونم اینم خوب نیست چون چیز جدیدی برام نمونده
اینم از کنجکاوی و فعال بودن بیش از اندازه خودم بوده که متاسفانه نمیدونستم باید محدودش میکردم
ولی الان در این نقطه هستم که هی به این فکر میکنم که باید جاتو عوض کنی،به ویژه که سنی ندارم
ولی نمیدونم افکارم درسته یا نه؟!
نمیدونم اگه از اینجا برم میتونم شغل بهتری پیدا کنم یا نه؟!
به نظر شما چیکار کنم؟

سلام من ۱۰ سال هست در یکی از بیمارستان‌های مدیر و مسیول آموزش هستم و خیلی خلاق و توانمند جوری که بهم میگن برند دانشگاه هستی اصلا مغرور نیستم. حدود ۷ ماه هست یک مدیر جدید دارم که قبلا بسیار دوست و صمیمی بودیم اما الان توی سمت که قرار گرفتن و مافوق من هستند کلا من را از تمام تصمیمات و جلسات حذف کردن اگه مسئولی پیش من میاد مواخده میشه که نباید برید پیش این فرد و تذکر میگیرن. کلا من را حدف کرده و به شدت کنترل میکنه. دلش می خواد هر جا فقط اسم خودشون باشه و هیچ کس از مسیول آموزش تعریف نکنه. تحصیلات من ازشون بالاتره. من خیلی دارم اذیت میشم و نمی دونم چکار کنم؟ بهم پیشنهاد دادن مسیول آموزش استان بشم و نمی دونید ایشون چقدر خوشحال شدند و دارن تلاش می‌کنند که من برم از مجموعه ولی تمامی کادر بیمارستان از جمله مدیر معاون درمان و.‌‌‌‌….همه اصرار دارن من بمونم. توی سمت جدید که بالاتر هم هست خیلی از مزایای من کاهش پیدا میکنه و ماموریتم زیاد میشه. الان سوپروایزر اموزشی بیمارستانم اون وقت میشم مسئول آموزش استان. واقعا نمی دونم چکار کنم و چرا اینجوری شده. انگار وجود من تو مجموعه براشون تهدید هست. پرسنل و مسئولین خیلی به من اعتماد دارن هرجا اتفاقی میفته از من کمک می خوان و همیشه براشون راه حل دارم. الان می‌ترسند اصلا به من نزدیک بشن. هر جا که نمی دونن چکار کنند سریع میان سراغ من و اونجایی که مشکلشون حل شد میگن دخالت نکن به تو مربوط نمیشه. فقط یک سری افرادی گذاشتن کنارشون و بهشون اهمیت میدن که اصلا توانمند نیستند. در ظاهر بسیار بسیار مودب و مردم دار ولی خیلی هوشمندانه ادمهایی که احساس خطر میکنند را تعویض میکنند. میشه راهنماییم کنید لطفا؟

ماسه نفرهستیم در قسمت اداری.
اگر بخوام یک پیش فرضی بدم یکی از همکاران من شخصیت خود محوری داره و سعی می‌کنه که بگه نظر،نظر و حرف من درسته ازطرفی اشتباهات خودشون رو گردن نمی‌گیرند و حتی اشتباهات خودشونو به گردن دیگران می‌ندازن حتی ممکنه گس لایت بکند.
از طرف دیگه شخصیت همکار دومم به این صورت هست که ایشون باهمکار اولم که بهش اشاره کردم باهمدیگه صمیمی تروسعی میکنن ازیکدیگر دفاع کنند.البته شاید درظاهرصمیمی!!چراکه این خانم از رفتارهای همکاراولم پیش من هم گلایه میکنه وحرف ببر بیاره و برای من غیرقابل اعتماد ازچنین لحاظ.ومن سعی کردم ازاین دوهمکارم فاصله عاطفی روحفظ کنم به خصوص که سرمسائلی باهم به مشکل خوردیم

برمیگردم به موضوع اصلی:
از اونجایی که طبق درخواست سرپرستمون ازبدواستخدام ازما، این بود که” با یکدیگر در خصوص مسائل کاری لینک باشیم و در جریان امور قرار بدیم همدیگه رو” یک موردی رو جهت اطلاع به همکارانم گفتم اما با واکنش و لحن نامناسبی روبرو شدم با این واکنش که” در جریان بودیم” و من یک لحظه سکوت کردم وسرگرم به کارم شدم واقعا نمی‌دونستم چه واکنشی بایدنشون داد ؟
مورد بعدی این هست که من گاهی اوقات فکر می‌کنم اگر درخواست و یا سوالی داشته باشم سعی دارن گره بندازن توی کار یا سوال پیچ کنند بر فرض مثال روز گذشته بهشون گفتم روی این پاکت باید یک نوشته بزارم چه نوشته‌ای باید گذاشته بشه؟درجواب گفتن مگه سرپرستمون نگفتن؟؟ومن اینجابالحن اروم وشفاف گفتم عجله داشتن نگفتن شما بی زحمت به من بگو..
یاحتی گاهی فکر می‌کنم یه سری موارد رو به من نمی‌گن و یه سری امور رو مخفی می‌کنند یا اگر ازشون هم بپرسم به صورت مبهم پاسخ میدن مثلاً در ساعاتی که توی دفتر نیستم اگر مورد استخدامی باشه به من گفته نمی‌شه و بعد که سرپرستم به استخدامی جدید اشاره میکنن یاازوضعیت روال استخدامی نیرو پیگیری میکنن من تازه متوجه میشم چنین موردی بوده
به طورکلی تعامل درست بااین افرادچیه؟من متوجه بدگویی پشت سرم ازجانب این همکارانم هستم ویاحتی به طعنه وکنایه حرف میزنن
ممنونم ازراهنمایی شما

سلام وقت بخیر من یک سال هست دریک مجموعه ای کار میکنم و حقیقتا یک نفره تا چندین ماه نقش آچار فرانسه رو داشتم و یک نفره خیلی کار میکردم اما این مجموعه عیدی و سنوات رو به من قسطی پرداحت کرد قرداد همیشه دیر بسته میشد.بیمه همیشه دیر رد میشد و حتی حقوق ممکن بود تو یک ماه علل حساب پرداخت بشه در قرداد جدید حتی پایه سنوات من رو که نیروی یک ساله شدم تغییر ندادن دائما درحال وعده دادن هستن و حتی اصلاعمل نمیکنن من به خاطر فشار استرس زیاد واقعا دارم جسم و روانم رو از دست میدم و تحمل این رو ندارم صحبت هم میکنم اثری نداره درکل و حتی حس میکنم امنیت شغلی ندارم چون کارفرما یکی از نیرو هارو با اینکه باهاش صحبت کرده بود و گفته بود مشکل حل شده اما یکدفعه به دلیل فرستادن رزومه به جای دیگه اخراج کرد کاملا یهویی و حقیقتا رییسم بسیار ادم دمدمی مزاجی هست و تو هیچ وقت نمیدونی با کی طرفی به شخصه در استعفا دادن بسیار تردید دارم ممنون میشم راهنماییم کنید چون من حتی تا ماه ها امادگی حضور در یک کار جدید رو اصلا ندارم و حس میکنم باید مدت ها فاصله بگیرم انگیزه و هرچیزی رو برای کار از دست دادم و حتی چشم اندازی برای اینده این مجموعه اصلا ندارم.